In de loop van de tijd heb ik geleerd om allerlei bewuste en onbewuste (voor-)oordelen in mezelf en bij anderen te herkennen en te hanteren. Hierdoor kan ik met alle soorten mensen werken en aansluiten bij hun belevingswereld. Een belangrijke les hierin is geweest dat ‘dé waarheid’ niet bestaat: iedereen heeft zijn eigen perspectief van de werkelijkheid en het ene perspectief is niet beter dan het andere. 

 

Indiviudele gesprekken en systeemgesprekken zijn beide waardevol. Omdat ik van mening ben dat we alleen kunnen bestaan met en tussen anderen, is het van belang om voldoende oog te hebben voor de onderlinge relaties van mensen. Daarbij hecht ik erg aan het congruent zijn, dus ervoor te zorgen dat wat we zeggen overeen komt met wat we doen. Dat klinkt heel logisch, maar is veel moeilijker dan het lijkt.

 

Mijn vader noemde mij vroeger ‘ons’. Hij zei dan ” oh, daar heb je ‘ons’ weer. Al van kleins af aan ben ik bij uitstek iemand die houdt van samen werken, samen doen. Ik ben heel laagdrempelig in de samenwerking en hou ervan om humor te gebruiken. Ook in moeilijke situatie, of juist dan, geeft humor licht en lucht en kan heel relativerend werken.